Królewna uratowana

„Tańczący antenaci” to podróż w głąb pamięci – nie tylko osobistej, lecz także zbiorowej. Postacie z obrazów przypominają pradawne malowidła naskalne, maski rytualne, figury z mitów. Każda z nich jest jak archetyp wyłaniający się z nieświadomości zbiorowej: wojownik, szaman, strażnik, duch zwierzęcia, przodek prowadzący nas przez czas.​

Ruch jest tu podstawą. Antenaci nie stoją w bezruchu – oni tańczą. Ich ciała układają się w rytmy, które przywodzą na myśl ceremonie przejścia, obrzędy inicjacyjne, rytuały uzdrawiania. Barwy – intensywne, kontrastowe, pulsujące – wzmacniają wrażenie transu. Obrazy stają się więc nie tylko przedstawieniem, ale też zaproszeniem do doświadczenia – widz zostaje wciągnięty w rytm pradawnego tańca.​

Cykl ukazuje różnorodność kulturową – echa mitów z różnych stron świata mieszają się tu w jedną opowieść. Widzimy symbole znane z Afryki, Azji, Europy, Ameryki Południowej. To spotkanie wielu tradycji, które w swojej istocie mówią o tym samym: o tęsknocie za więzią, o dialogu z tymi, którzy byli przed nami, o mocy wspólnoty.​

„Tańczący antenaci” przypominają, że każdy z nas jest ogniwem w długim łańcuchu pokoleń. Ich taniec to wezwanie: pamiętaj skąd przychodzisz – i zatańcz swoje życie w rytmie większej całości.